Cees van der Wielen

Ringbaan Oost

 

Golven van herinnering en herkenning, toen ik bij het openslaan van het Brabants Dagblad onverwacht – als in de befaamde tijdmachine van prof. Barnabas- via een foto uit het regionaal archief, werd teruggeflitst naar de straat waar ik opgroeide; mijn oude vertrouwde Ringbaan Oost!


In het huisop 17 H, onder het huidige 229 is nogdat oorspronkelijke huisnummer in witte verf leesbaar, ben ik vanaf 1939 groot gepeuterd, gekleuterd en gepuberd.
Mijn ouders huurden het huis aanvankelijk van de Tilburgse aannemer en projectontwikkelaar avant la lettre, De Koning. Hij bezat overal in de binnenstad huizen en bouwde een tiental woningen aan de Ringbaan. Soms kwam hijzelf de huur op halen!


Het stuk Ringbaan uit mijn prille jeugd was tot aan het punt waar nu de Ringbaan Noord begint, enkelbaans en voorzien van een erg brede stoep waarop het goed en veilig spelen was. We woonden aan de rand van de stad met vrij uitzicht op een flink weiland met grote bomen en grazende paarden.In de verte konden we boten in het kanaal zien liggen en met een beetje geluk de kerktoren van Enschot.

Op de hoek Ringbaan en Oude Molenbochtstraat (nu Van Meterenstraat, wat jammer!), was de textielfabriek van Van Grinsven gevestigd. De oprijlaan van het bedrijf werd na sluitingstijd steevast bewaakt door vervaarlijk blaffende waakhonden.


Op de andere hoek op de kruising van de Oude Heikantsebaan (nu Valentijnstraat, ook jammer) en de Ringbaan lagen een paar voetbalvelden van de parochie Hoefstraat. De al lang in vergetelheid geraakte voetbalclub Sint Antonius speelde er zijn wedstrijden. Wat een consternatie in het hele land toen tijdens een competitiewedstrijd, eind veertiger jaren, de doelman van deze vereniging Charles Verhoeven, door een ongelukkige botsing met een aanvaller van Zigo, om het leven kwam.


Op de plaats van een van de velden werd net na het einde van de tweede wereld oorlog een gaarkeuken gebouwd waar tegen inlevering van speciale bonnen voedsel kon worden afgehaald. Nadien werd in het markante gebouw de pettenfabriek van Theo de Hoogen gevestigd. In een bijgebouw was het clublokaal van de A.J.C. gevestigd.

Soms werd de jeugd van de Ringbaan uitgenodigd om mee te volksdansen of spelletjes te doen.Naast ons, op nummer 227, woonde Piet Driessen de toen bekende pianist en organist van de Korvelse kerk. Het was eigenlijk best een artistieke buurt want even verderop woonde mijnheer Molenschot dirigent van verschillende Tilburgse harmonieën, waaronder dacht ik Kapelle Sint-Jan.


In het begin van de jaren 50 werd ons stuk Ringbaan dubbelbaans en voorzien van een fietsstrook; onze speelplek daarmee gehalveerd!
Op de bewuste krantenfoto is de prachtige door bomen begrensde middenberm, tevens wandelpad al lang gerooid!


Vast weerkerend evenement op de Ringbaan was de wielerronde van Loven, georganiseerd door wv. Het Abbatoir. Tilburgse wielercoryfeeën als Cor Tilieu en Pietje Marchand namen deel. In mijn herinnering reed ene Flipsen steevast achter in het peloton!


Ook debijna jaarlijkse overstroming, na een fikse regenbui, van een groot gedeelte van de Ringbaan Oost, vormde voor de jeugd een attractie. Bij het viaduct stond het water regelmatig bijna een meter hoog.


Op de eerste zondag in mei werd de Ringbaan vanaf de zeer vroege ochtend bevolkt door grote groepen pelgrims, die al dan niet begeleid door muziek, via deze weg richting Sint-Jan in ’s-Hertogenbosch liepen.

Kortom er viel altijd wel wat te beleven op of rond de Ringbaan.


Het speet ons als kinderen dan ook erg toen mijn moeder 20 jaar geleden het huis verkocht in dit stukje oud Tilburg en haar intrek ging nemen in een appartement in Residence Noordhoek. Alleen de naam al!