Guus Voermans / beeldende kunstenaar

Wat moet een ekster in Ulvenhout?

 

Op weg naar Ulvenhout vraag ik Van Lieshout wanneer zijn laatste bezoek is geweest aan dit oord, waar ik nog nimmer ben geweest en er alleen maar verhalen van ken. Na wat gemompel en vingers die tellen, komt aan dertien maanden: ‘nee het zijn er toch vijftien potverdorie’. Ik word alleen maar nieuwsgieriger. Wijnand zit onrustig naast me in de auto, kennelijk maakt hij zich zorgen over ‘de collectie’ (…)

 

Voor me zie ik een armetierige varkensstal onder grote bomen (…) aan het oog onttrokken voor Google Earth (…) De deur opent onwillig, alsof zo breed als ie is, het iets wil beschermen. Als ik het binnenvallend licht volg, waarschuwt hij: ‘voorzichtig, raak niks aan, kom…’

 

Het eerste wat ik ontwaar is een bedompte atmosfeer, die mijn adem als stroop maakt. In deze dikke lucht gevuld met spinrag dansen in slow motion in ’n kegel van licht, miljoenen stofdeeltjes. Nog een meter of twintig en ik bevind me in het midden van de schatkamer van de excentrieke kunstenaar (…).

 

M’n ogen puilen uit, onder dikke lagen stof, muizenkeutels, meutel en mottenrot, vragen de meest bizarre voorwerpen om aandacht, ze lijken plotseling tot leven te komen nu de kunstenaar terug is. (…)

 

Van Lieshout is duidelijk in zijn element. Hij gebaart me te kijken naar een stapeltje oude magazines, nonchalant gedrapeerd over een scheef en verzakt, vermoeid bureautje. (…) Onder en tussen de lagen drukwerken krioelt het van leven. Alsof je een steen optilt in je tuin (…).

 

Langzaam begint het tot me door te dringen waarom we hier ook al weer waren. Berry van Oudheusden heeft iets met het verleden, maar dit…? Op een verchroomd massief onderstel van een operatietafel herken ik iets van een leren dokterstas, waaruit een uitgedroogd (…) aangevreten damesbontje met vossenkop hangt, de baleinen van een damescorset priemen als ribben van een skelet door de vergane stof. Hoe krijgen we dit in Tilburg, de gestolde stillevens hier in deze donkere barak (…)

 

‘Berry wat moet ik hiermee, ik houd van glans glitter en glamour, ik ben een ekster!’ Wordt vervolgd.

 

(Guus Voermans en Wijnand van Lieshout waren de vormgevers van de expositie in het Duvelhok; de bovenste foto is van August Swietkowiak)